Συρματοπλέγματα

Θυμήθηκα ! Ήταν όταν ο ουρανός έβρεχε φλεγόμενη στάχτη 

Τότε που ήθελα να λάμψει το σκοτάδι 

γιατί το φως έκαιγε 

Και μάζεψα την ζωή που ποτέ δεν ήθελα να έχω 

Κλείδωσα δύο φορές γιατί ήλπιζα πως κάποτε θα ξεκλειδώσω 

Χιλιάδες οι μορφές που κουβαλάνε πάνω τους τις σφαίρες αλλολών 

Και ο θεός τους τιμωρεί με κύματα δακρύων 

Πάτησαν γη όταν  ο άνεμος έχασε την αναπνοή του 

Και τσακίζονταν απο τα αόρατα μάτια 

Αυτά που δεν μπορούν να δούνε το πριν και το μετά

Αυτά που έπαψαν να θωρούν το τώρα 

Και να που πάλι άνεμος αναπνέει διστακτικά

Ξυπνάω από το κρύο, επιβίωσα από αυτό και το έκανα σύντροφο 

Μα με καταπίνει η σκέψη ότι θέλω πίσω την ζωή που ποτέ δεν ήθελα να έχω ....