Τρέχοντας στον δρόμο της ζωής απέφυγες τις απότομες στροφές
επέλεξες να ζεις στην ευθεία για να βλέπεις το "μετά"
Η σταθερότητα και ο συμβιβασμός σε έκαναν να αποφύγεις το άγνωστο
Στα μονοπάτια δεν μπήκες για να αλλάξεις την πορεία σου
Τα φύλλα των δέντρων τα έβλεπες στην άκρη του δρόμου
και δεν τα πάτησες ποτέ σου
Ούτε τα λουλούδια έκοψες που στόλιζαν την διαδρομή σου
Βλέπεις, όταν ακολουθείς τον ήλιο την ημέρα
ίσως το φως του φεγγαριού σε μαγέψει το βράδυ και χαθείς
Ίσως να σε φόβησαν οι φωνές στο άγνωστο και να παρέμεινες στην αφάνεια του φανερού,
αυτή την μάγισσα που μεταμορφώνει τον λαβύρινθο και σε κάνει να πιστέυεις ότι ξέρεις τον μυστικό χάρτη της εξόδου
Και τώρα πια που απαλάχτηκες απο τις οδηγείες και έφτασες κοντά στο τέλος
δεν άντεξες την ήττα σου, γονάτισες και είδες τον ήλιο που τόσο λαχταρούσες, να φέγγει απέναντι απο τον γκρεμό
Περπάτησες τόσα χρόνια για να φτάσεις κοντά μα όχι εκεί
Σκέφτεσαι πως θα τον ακουμπήσεις μα ο φόβος σε καθυλώνει, μακρύ το βάθος του γκρεμού
Στάθηκες στο χείλος του και σκέφτηκες να πηδήξεις απέναντι
"Και αν πέσω " είπες δυνατά
Μα μια φωνή σου φώναξε
" Και αν πετάξεις μικρέ μου "
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου