Κυνηγετική περίοδος

Χαράμα και τα βήματα στα φύλλα μύρισαν εχθρότητα

Το αγρίμι δεν κρύβεται ποτέ

τουλάχιστον όχι απο τότε που η επιβίωση ξερίζωσε απο την σάρκα του τον ύπνο 

Ένας θόρυβος που προκαλέί πόνο πέρασε κοντά του 

Ήταν τότε που ο θάνατος άρχισε να ριζώνει στα πόδια του

του έκλεισε τα μάτια με χρυσόσκονη νομίζοντας πως θα ξανά δει 

Και σέρνεται να βρει το σπίτι που ποτέ δεν είχε

Πάλι το στέμμα της νύχτας προβάλει και τα ουράνια βλέμματα φέγγουν αχνά 

Αναπνέει, ελπίζει μα δεν ξαποσταίνει 

Ούτε όταν οι λεβάντες δεν μπορούν να καλύψουν το άρωμα του πένθους

Και για δες μια σύμπτωση 

Η ζωή του πήρε την ζωή στο ίδιο δάσος της ζούγκλας που του την είχε δανείσει 

Και αυτό πάλι μέσα στο αίμα μόνο του όπως όταν η γέννα το ξέβρασε

Μετά απο χρόνια έκλεισε τα μάτια 

μα στο ταξίδι αυτό, κανείς δεν μέτρησε τα βήματα του