Το μπουκάλι έκλεισε και το πέταξες στην θάλασσα
Λόγια και σκέψεις που ποτέ σου δεν ήθελες να μοιραστείς
Μα άθελα σου το κανες
Αέρας με χρυσό μανδύα πέρασε και αυτό εκεί
Το βλέπεις...τα μάτια σου δεν ξεκωλάνε.
Μα δεν απλώνεις το χέρι σου να το πάρεις
και όταν πας, αίμα απο σύρματα που βγήκαν.
Οι νεράιδες με νούφαρα στόλισαν την θέση του
έπειτα ξανά κόκκινο γίνεται το χρώμα του νερού
έσύ το έβαψες.
Προσπάθεια να απλώσεις πάλι το χέρι.
πίσω ξανά
ποτέ πάλι δεν σηκώθηκε να το πιάσει
ούτε όταν στις χειραψίες νιώθει τις ίδιες πληγές
πόσο βαθιά η θάλασσα της στεριάς
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου