Λευκή Νύχτα

Κοιτώντας τα φύλλα νιώθεις τον αέρα να περνά 

άσπρο χάδι στις σκιές των δέντρων 

μεγάλος λόγος η πνοή του ανέμου 

μιλάει σε όλους μα λίγοι αποκρίνονται 

Χορεύτριες οι μοίρες ξέχασαν να δώσουν πνοή σε όλα τα γεράκια

Φτερά μονάχα έδωσαν για να πετούν 

μάτια που ξεχωρίζουν μόνο το μικρό 

Στάχτη δίπλα απο οντότητες δείχνει την μοναξιά τους 

την σκέψη που θα ήθελαν να μοιραστούν με κόσμο

Μα κρύο έβγαλε ξανά η νύχτα

έφυγε και δεν έκρυψε του νου της την φυγή

Βέλη καρφώθηκαν με δύναμη στο σώμα 

και να που το κατέστρεψαν, το παραμέρισαν ξανά

και αυτό κάθεται αδιάφορο για το τι συμβαίνει 

Και όταν τα βέλη βγουν και οι πληγές δεν ρέουν αλήθεια

τότε πάλι θα σηκωθεί και θα αναζητά θησαυρούς που θόλωσαν